من عاشق این دنیام. پس باید کارها و اعمالم خیلی درست تر باشند. بهترین استفاده رو از دنیا ببرم.

یه تصمیم بسیار سازنده گرفتم. بعد اینکه نتیجه داد در وبلاگ مینویسم.

بعضی وقتها اونقدر از انسانها بیزار میشم که حتی نمیخوام نوشته هام رو با انسانها به اشتراک بذارم.

از خانواده و اطرافیانم به شدت ناراضیم.

حتی وقتی همه انسانهای دنیا تاکید میکنم همه انسانهای دنیا هم دست رد به عشق انسان بزند باز هم نباید ناامید شد. باید خود عشق بود. باید طوری زندگی کرد که نه تنها خود انسان بلکه همه انسانهای دنیا حسودیشون بشه به اون انسان وشیوه زندگیش. باید خود عشق بود. ناامیدی برام بی معنی است

" چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد چه نکوتر آنکه مرغی زقفس پریده باشد".....

هرکسی با نگرش و... که دارد تعریفی از حقیقت دارد. تا اینجا مشکلی نیست. مشکل از انجایی شروع میشود که حقیقت برایمان اهمیتی نداشته باشد. پوچی!!

به خاطر تراکتور خیلی دلهره دارم. همه پولهایی که دادم قرضی بوده. بد دربیاد رسما بدبخت میشم.

فیلسوفان مورد علاقم ویتگنشتاین و شوپنهاور هستند.

همه ما در زندگی اهداف و آرزوهایی داریم.در بهترین حالت برای رسیدن به این آمال و اهداف تلاش میکنیم. تلاش ما توام با صرف زمان و انرژی و در نتیجه گذر عمرمان میباشد.و از آنجایی که عمرمان و سایر داراییها و توانمدیهامان محدود است بسیاری از اوقات عمرمان برای رسیدن به آرزوهایمان کفاف نمیدهد. بعضی وقتها حتی ز...

مواقعی هست که انسان می فهمد ودرک میکند ولی بیخیال این فهم و درک میشود و دست به عمل نمیزند به این میگن بیغیرتی.

فردا صبح یه کامیون گچ جابجا میکنم. هم کار انجام میدم هم ورزش.

متاسفم برای مردم که همه حواس خود را صرف فکر و توجه به اینها میکنند.

بر اثر فشارهای زندگی مخصوصا ناکامیها احساس افسردگی می کنم... ولی من تسلیم پذیر نیستم.

قرن آینده قرن اراده هاست."امام خمینی"

"گاهی دلم برای خودم تنگ میشود"

بیقرارم. دلهره دارم. تراکتور.

چه تراکتور خوب دربیاد چه خوب در نیاد من تمام تلاشم را خواهم کرد.من تسلیم پذیر نیستم.

فکر میکنم عکسم باعث میشه هیشکی وبلاگم رو نخونه و کامنت نذاره.